archiwum

Artykuły

TERAZ MY, Reszta Może Poczekać 2 - historia

Płyta z 15 elbląskimi zespołami pt. "TERAZ MY, Reszta Może Poczekać 2" to kontynuacja pomysłu z 1994 roku. Druga edycja ukazała się po 15 latach przy współpracy pierwszego wydawcy Edwarda Mołodziejko (E.M. Consulting) z Krzysztofem Bidzińskim. Na płycie usłyszymy solistów, grupy, chóry czy orkiestry: Mechaniczna Pomarańcza, Piotr Krupski, Sorbet, Aby Wyzwolić Refleksje, Janusz Jędrzejewski, Lafayn, Sequence, Joanna Żondłowskia i DJ. Zel, Trauma, Kwas & Kaczor, Plankton, Chór Redemptoris, Skuti Ensemble & Capella all’ Antico, Słowa Które Słyszysz, Pies.


Orkiestra Symfoniczna Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych w Elblągu im. L Wiłkomirskiego w Elblągu oraz Janusz Jędrzejewski wraz z soliści: Anna Guz-sopran, Liliana Górska-mezzosopran. Chóry: Chór „Cantata” (dyrygent Waldemar Górski), Chór męski Wydziały Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Rytmiki Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku (przygotowanie Marcin Tomczak), Chór Żeński Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia im F. Nowowiejskiego w Gdańsku (dyrygent Waldemar Górski).

 

Orkiestry: „Camerata Santa Cecylia” (dyrygent W. Górski, koncertmistrz-Małgorzata Skorupa. Orkiestra Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych im. L Wiłkomirskiego w Elblągu (kierownictwo-Bogusław Stolarski, przygotowanie- Waldemar Górski), Orkiestra 16 Pomorskiej Dywizji zmechanizowanej w Elblągu (dyrygent – Sławomir Justa).

 

Na płycie oprócz typowych brzmień gitarowych, hip-hopowych skreczy czy klimatów filmowych z elementami psychodeli wybrzmiewają imponująco chóry amatorskie i zawodowe, orkiestry symfoniczne (Elbląska oraz Gdańska), soliści, orkiestra wojskowa oraz kwartet wykonujący muzykę na instrumentach renesansowych i barokowych. Wszystkie utwory zawarte na płycie, pomimo różnic tematycznych i instrumentalnych, współgrają ze sobą tworząc spójny obraz elbląskiego środowiska muzycznego. Kompilacja stanowi przewodnik przez elbląską scenę muzyczną oraz może posłużyć jako wskazówka dla poszukujących ciekawych rozwiązań aranżacyjnych.


"TERAZ MY, Reszta Może Poczekać 2", Elbląg 2009.

 

Wydawca, sponsor: Edward Mołodziejko – „E.M. Consulting”.

Sponsor: Michał Grajewski.

Sponsor, produkcja, reklama: Krzysztof Bidziński.

Współpraca: Centrum Sztuki Galeria EL (Maciej Olewniczak – mastering, Piotr Grdeń – okładka, Jarosław Denisiuk – sponsor materiałów reklamowych. Marcin Król (prywatne wsparcie finansowe projektu).

 

Premiera płyty miała miejsce w styczniu 2009 r. w Dziale Zbiorów Audiowizualnych w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida w Elblągu – odbyła się konferencja prasowa z udziałem ekipy producenckiej i elbląskich mediów, w Radiu EL, Radiu UWM FM, Polskim Radiu Olsztyn, Polskim Radiu Pomorza i Kujaw, Radiu Gdańsk, Antyradiu, Radiu Aktywne, Radiu Bit, w Radiu BCFM w Bristolu oraz w prasie m.in. w Dzienniku Elbląskim, Naszym Elblągu, Magazynie Elbląskim, Tygodniu w Elblągu i na łamach portEl.pl, info.elblag.pl, onel.pl, galeria-el.pl, eswiatowid.pl, orientacja.pl.

 

Koncert promocyjny na którym wystąpiły grupy Five Of Green, Moon Sugar, Spotless Mind odbył się 19 lutego 2009 r. w Bibliotece Elbląskiej im. C. Norwida w Elblągu.

  • Dyskografia Depeche Mode w polskiej fonografii

    Artykuł „Dyskografia Depeche Mode w polskiej fonografii (oficjalnej i pirackiej)” przedstawia głównie historię wydawnictw Depeche Mode opisaną na podstawie działalności około 60 polskich firm fonograficznych, które wydały w latach 1989-1994 na kasetach magnetofonowych m.in. albumy, single, maxi-single, bootlegi oraz albumy solowe członków Depeche Mode, dostępne ówcześnie m.in. w elbląskich kioskach Ruchu, na rynkach, w sklepach muzycznych umiejscowionych np. w Domu Handlowym „Jantar”, Hali Handlowej „Elzam” czy w sklepach wielobranżowych. 

    czytaj więcej
  • Neandertal

    Grupa powstała na początku lat 90. XX wieku. Pierwsze próby odbywały się w Klubie Środowisk Twórczych „Krypta”, w Kinie Orzeł czy w WOK. W Centrum Sztuki Galeria EL zarejestrowali materiał demonstracyjny pt. „Look And Go Away”. Wkrótce nastąpiły zmiany w składzie. Zespół rozpoczął także prace nad kolejnym materiałem demonstracyjnym pt. „Full Test Of Your Head”. Po tych wydarzeniach nastąpiła kolejna zmiana w zespole, kolejne próby i szlifowanie nowego materiału pt. „Start”.

    czytaj więcej
  • Elbląska fonografia w latach 1974-2015

    W styczniu 2016 r. ukazał się drukiem „Rocznik Elbląski, Tom XXVI”, 2015, Wydawnictwo Wilk Stepowy, Polskie Towarzystwo Historyczne, Biblioteka Elbląska im. C. Norwida. Publikacja zawiera wiele interesujących artykułów np. „Kino w Elblągu w latach 1945-2007” Marka Andrzejewskiego oraz „Elbląska fonografia w latach 1974-2015” Krzysztofa Bidzińskiego w którym przeczytamy w dość obszernym skrócie o 41-letniej historii elbląskiej fonografii na przykładzie dorobku fonograficznego rodowitych muzyków działających lokalnie i na wyjeździe. Sprawdź także uaktualnienie tekstu Elbląska fonografia w XX i XXI wieku.

    czytaj więcej
  • ARS

    Przed założeniem grupy ARS (z łaciny - sztuka) Wojciech Niedzielski muzykował w formacjach Szejtlandy, Depresion. Art Bit w składzie: Wojciech Niedzielski – gitara, trąbka; Jerzy Malicki – piano, puzon; Jerzy Zalewski – bas i Ryszard Rynkowski – śpiew, piano. Występowali m.in. w Zakładowym Domu Kultury „Zamech” przy ul. Stoczniowej. Na zaproszenie Mateusza Święcickiego w 1970 r. wzięli udział w widowisku muzycznym "Gdy zabrzmią trąbek dźwięki...", które odbyło się w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie i Elblągu. Z przedstawieniem występowali również w Kętrzynie oraz innych teatrach do końca kwietnia 1970 r. W 1971 r. Wojciech Niedzielski wraz z Leszkiem Malickim wyjechali do Warszawy i dalej pod szyldem ARS w składzie już elbląsko-warszawskim kontynuowali działalność.

    czytaj więcej
  • LILI LILIANA – „Szczaw”, 2014, (CD)

    Nie jest to przypadek odosobniony, bowiem katalogi polskich niskonakładowych wydawców fonograficznych od lat obfitują w podobnie wydane produkcje. „Szczaw” Liliany to własnoręcznie wykonana okładka (digipack) z szarej tektury, pomalowana (jeszcze pachnie!) w fioletowo-zielone, niby od niechcenia paski z ręcznie wpisanymi danymi. W środku znajdziemy już drukowaną, rozkładaną mini książeczkę z tekstami i zdjęciami tworzącą (biorąc pod uwagę kierunek studiów Ady) filmowe kadry. Grzbiet przewiązano sznurkiem, a może kawałkiem włosów? Lili Liliana oprócz tego, że oczywiście śpiewa (po polsku!), gra na gitarze, perkusji, pianinie, dzwonkach i innych bliżej nie określonych instrumentach, a także odpowiada za produkcję albumu, który został zarejestrowany w domowym studiu.

    czytaj więcej